SOKAK KEDİSİ

    Birçok insanın okumuş olduğu kitap.Benim telefondan tranvayda,otobüste okuyup  bitirdiğim kitap.    Yalnızlaşmış olan Raif Efendi'yi öldükten sonra iş arkadaşının bulduğu günlüğünden okuyoruz.Yalnız olan Raif Efendi'nin Almanya'ya gitmesi,Maria Puder ile tanışması ve onunla yaşadığı aşk hikayesi anlatan kitap bana ne bıraktı ondan bahsedeceğim.    Raif efendinin yalnızlığını okudukça benim yalnız olmadığımı fark ettim.Saatlerce sergide Maria Peder'in kendini resmettiği eserin önünde onu izlemesi bana o kadar garip geldi ki.Nasıl böyle bir resme saatlerce bakılabilir?Nasıl günlerce baktığı resimdeki kadın yanına gelince onu tanıyamaz? Gerçekten anlayamıyorum.O kadar aşık olduğu kadını kısakanmamıştı.O adam kadını öperken sinirlenmemişti.Ben olduğum yerde sinirlenmiştim.Eniştesinin ,karısının,kayınçolarının(yanlış yazmış olabirim.)ve kızlarının yaptığı saygısızlıklar,iş yerinde gördüğü horlanmaya karşı tutumu insanı çıldırtıcak türden.En azından...

       Ben kitap eleştirmeni olacak kadar bir yetkiye sahip değilim.O kadar kitapta okumuyorum.Sadece okuduğum kitapları,izlediğim dizi-filmleri yorumlamak istiyorum. Kitabın konusundan yazılışından yazarından akılıcılığından vs. bahsetmeyeceğim.    Benim için kitabı okumadan önce hissettiğim kitabı okuyunca demekki böyle bir şey var dediğim bir konu var.Oyunculuk yapmak.    Herhangi bir şey yaparken sanki oynuyormuş gibi sanki oraya ait değilmiş gibi hissetme mevzusu. O sıralar bir Aile Sağlığı Merkezi'nde staj yapıyordum.Orada çalışan kişilerden gördüğüm gibi davranmaya başladığımı fark ettim.Kitabı okuyana kadar bu normal değil.Ben buraya ait değilim.Sadece başkalarını taklit ediyorum yaptığım şeyden mutlu değilim diye düşünüyordum.Bunu yaşayan sadece ben değilim.Bunu fark edince dedim ki böyle de mutlu olabilirim Kendimi mutlu edecek bir şeyler bulabilirim.Sürekli kötü tarafları düşünmekten vazgeçmem ve iyi tarafları...

''Her insanın içinde iyi bir yer vardır, bozulmamış bir saflık, her şeye rağmen bir parça masumiyet.''      Hayatınızda önemli dediğiniz bir sayı var mı? Bu önemli dediğiniz sayı hayatınızda neyi etkiliyor? Bizim katilimizin hayatını o kadar fazla etkilemiş olmalı ki,işlediği cinayetleri 12 sayısı üzerinden biçimlendiriyor.2012 yılında tam 12 çocuk tacizcisini öldürdüğü günlerin,ayların toplamı 12'yi bulacak şekilde öldürüyor.Asla bulunamıyor ta ki 2017 yılında aynı onun öldürdüğü şekilde ,bir çocuk parkında gözünde kırmızı kadife bağla,bacak arasında bir barbie bebekle,  ensesinden tek kurşunla öldürülen bir çocuk tacizcisi bulunana kadar.     Kitap sadece tacizcilerden değil,Suriyeli mültecilerden de oldukça güzel bahsediyor.Kırlanğıçların ağıtlarından bahsediyor mesela.Bizim güzel cıvıltılar olarak duyduğumuz onlar için bir feryat olan ötüşler.Belli kısımlarda ağlamamak mümkün değil yani en azından benim için.Sadece ağlamanın...

''Kimse kimseyi tanıyamaz. Tanıdığımızı sanırız. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanırsak, bırakın aşkı filan,kimse kimseyle arkadaş bile olmaz.'' 19.05.2018 tarihinde çekmişim bu sayfanın fotoğrafını.Ne kadar haklı değil mi Meryem Hanım?İnsan kendini bile tam tanıyamıyorken birini tamamen tanımak,güvenmek ne kadar mümkün? Ahmet ÜMİT kitaplarını polisiye olarak tanımlamak eksik kalır.Kültür yönünden,tarih yönünden bir şeyler katar.Kavimde o kitaplardan sadece bir tanesi.Dinler hakkında,bu topraklarda yaşamış insanlar hakkında bilgi verirken merakta uyandırıyor.Katili bulmak için sizde ekibin bir parçası oluyorsunuz. Size bir not kimseye güvenmeyin,hiç kimseye.